Ποιήματα Ναζίμ Χικμέτ
Ζω στη φεγγοβολη που προχωραει
ολογιομα τα χερια μου με ποθους
κι ο κοσμος ειναι ομορφος πολυ
μοσκοβολαει
Τα ματια του λιμπιστηκαν τα δεντρα
τα δεντρα που γιομισαν ελπιδες
και ντυθηκαν την πρασινη στολη
το λιοχαρο δρομακι προχωραει
σ ' ολοδροσο χαλί κι απ' το φεγγιτη με καλει
στις πρασινες νησιδες.
ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ
